Henri Beunders

Henri Beunders studeerde 'Nieuwe Geschiedenis' aan de Universiteit van Amsterdam. In 1990 werd hij benoemd tot gewoon hoogleraar Geschiedenis van Maatschappij, Media en Cultuur aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en werd hij tevens Academic Director van de nieuw opgerichte Postacademische Dagbladopleiding Journalistiek (PDOJ). Als hoogleraar stond hij mede aan de wieg van enige reguliere nieuwe mediaopleidingen. In 2014 werd hij gewoon hoogleraar Ontwikkelingen in de Publieke Opinie. Behalve boeken en essays op het brede gebied van media en maatschappij, politiek en cultuur, publiceert hij regelmatig in kranten en tijdschriften. Wetenschappelijk was hij medebestuurslid of onderzoeker bij nationale onderzoeksprojecten zoals 'De Natiestaat' en 'Omstreden Democratie' (NWO), en Europese Digital Humanities-projecten zoals 'Polimedia 'en 'Axes' over de koppeling van digitale data en de ontsluiting ervan ten behoeve van wetenschappers en burgers. Centrale vraag bij deze gebruikersstudies: welke informatie willen burgers en hoe gebruiken zij deze? De afgelopen jaren richt zijn onderzoek zich vooral op politieke, maatschappelijke en sociaalpsychologische processen binnen wat hij noemt 'de mediamaatschappij'. Naast het thema van conflict binnen de democratie is ook de rechtstaat studieobject, aangezien er volgens hem sprake is van een 'emotionalisering van het strafrecht'.

Beunders heeft verschillende publicaties die betrekking hebben op het onderwerp, waaronder Hoeveel recht heeft de emotie? Over straffen in de slachtoffercultuur (2018) en  Publieke Tranen. De drijfveren van de emotiecultuur (2002).